تبليغاتX
کمی دور از تصور
 

(۱)

عکسای رنگیمو بدون من

رو "برد" مهتابی مرتب کن

این اسکن از اندوه یک مرده

لیوانشو از "تو" لبالب کن

¤¤ ¤¤

شاید ..ن..با..ید..عاشقت بودم

شاید تمومش خوابه...کابوسه

سخته تحمل کردنش اما

این عاشقانه زنگ ناقوسه

¤¤  ¤¤

لبخند بعد از سیب این غده

زیبا ترین تصویر ممکن بود

سرگیجه های دائم کشدار

تنها از این تقدیر ممکن بود

¤¤   ¤¤

من این "سرم "ها رو نمی فهمم

هجم تهوع آور دارو

تارم ولی تصویر تو واضح

با من مدارا میکنی بانو؟؟

¤¤  ¤¤

سر گیجه های شوم بعد از تو

مثل هجوم "اطلاعاته"

کابوس کشدار یه سگ گیجه

سگ سایه که هر لحظه همراته

¤¤  ¤¤

دلگیرم از این مرگ تدریجی

دوری ولی هر لحظه اینجایی

ایکاش میرفتی و میمردم

لعنت به من... لعنت به تنهایی.....

 

(۲)

هنوزم عاشقت هستم

هنوزم دوستت دارم

نه!باید منطقی باشم

نه!باید دست بردارم

** **

نبرد منطق و حسه

جنون آنی ه مردن

یه لحظه تا هم آغوشی

 یه پله تا سقوط من

**  **

تنت خیس از نیازه ..من

دلم غرقابه ی زخمه

"تو" غرق بستری از تن

من اما توی این دخمه

اسیرم مثل بغضی که.....

نه میتونم نه میمیرم

ترحم میکنن قرصا

به من که"درب و داغونم"

**  **

تموم کوچه  هاهر شب

مرورم میکنن از نو

چه "خوانش" های تبداری

از این " متن " بدون تو

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در چهارشنبه یکم مهر 1388 و ساعت 10:42 |
این روزا رو دوس ندارم این روزا که خیلی تلخن
این روزای پشت و خنجر  حتی سایه ی خودمن
....

 

خدا همه چی رو میدونه اما صبوره!

"ما" رو ببخش!! که به رازت پی بردیم!! بچگی کردیم!! لطفا دعواش نکن!! اون از من بچه تره!! از اینکه مجبورم کردی" pas" وبلاگم رو عوض کنم ازت معذرت میخوام. معذرت میخوام که دوست نداشتم  تو ماشینم  چوب کبریت سوخته باشه...

 

حالا به اندازه ی  تمام عاشقت هستم ها ب من خیانت کن

خیانت با طعم دوستت دارم. لطفا!!

 

(۱)

کار کثیفی بود..اما گناهی نیست

باید که میرفتم وقتی که راهی نست

شاکی شدی اما یک روز می فهمی :

با دید "نسبییت " هیچ اشتباهی نیست!!

**

دیگر  نمی گویم  : ایکاش  برگردی

مرسی از این هدیه٫ ازحس دلسردی!

گیلاس اشک و خون فرمول خوبی بود

شاعر شدی اما....از فرط بی دردی!!!

**

"من بی تو میمیرم" این فلسفه پوچ است؟؟

من زنده ام؟؟ - مشتی احساس از این دست..-

پارانوئیدی شد این پاره از ذهنم

بامن مدارا کن : زیبا ترین بنبست.....

(۲)

توکه نمی شناسمت٫چگونه دوست دارمت؟؟

چگونه خیس توشدم؟ چگونه بیقرارمت؟؟

شبیه بغض با منی٬همیشگی ترین من

تورا شبیه بغض آی بسینه می فشارمت  

*

من ازروند زندگی دوباره حذف میشوم

شکنجه در شکنجه ای :..ندارمت...ندارمت

تمام  من  شبی  ب آب  چکه   می کند

پلنگ  بی قرار من  شبی  که  در کنارمت

مرا بخاک هدیه کن بسمت روشنی برو...

توراکه طعم خنده ای ٬ ب گریه میسپارمت  

 

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در چهارشنبه سی و یکم تیر 1388 و ساعت 14:4 |
سلام ای آتش ای تن پوش این شعر

جنون وحشی آغوش این شعر

جنون گفتن این شعر یکدست

برائت نامه ی این کافر مست

سلام ای عشق افلاطونی من!

دلیل محکم ویرونی من

قرارم داده بر دور" متن تن"

مدار  ممتد "فرهنگ وقارن"

تو قدر مطلق این انتقال و..

تو پای ثابت هر احتمال و..

تو رب النوع جادوی فلات و...

فراتر  از  تمام   کائنات  و..

موازی هم زمانی که "پرند"ی

جنون جاری هر قتل عمدی

تو "بینا متن" دنیایی نگو :نه!

کلید این معمایی :بگو نه!

لباتو واکن از هم غم بمیره

بمیره" من"! همه عالم بمیره

تنت شرقی ترین ضرب المثل وای....

دقیقا فرم مطلوب غزل وای....

معما تو.. جهان درگیر بن بست

مثلث های عشقی روبه رشد است

خدا  از تو   خودش را  پیر   کرده

اصول  فلسفه  تغییر   کرده......

**    **    **

در  این  گشتاور  غیر   ارادی

مرا   به   حاشیه   ارجاع   دادی

خودش یک مثنوی  شدباز ..دلگیر

سلام ساده ی این از خودش سیر

سلامی بودو این شد رفت بر باد

زیارت نامه  شد  از   فرم  افتاد....

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در دوشنبه یازدهم خرداد 1388 و ساعت 18:29 |
(۱)

شبیه چشمه ی "آلاشت" چشمت

غزل می گفت گل میکاشت چشمت

از این  بی فلسفه  دنیای  بی روح

چه تحلیل قشنگی داشت چشمت

(۲)

منو تو نسبتی با هم نداریم

اگرچه زیر یک سقفیم و با هم

دوتا همخونه که با هم غریبن

دوتا آدم!دوتا دنیای مبهم...

**  **

چه اصراری به این بازی گل من؟؟؟

تحمل  کردنامون  خنده داره

نخوا از من که باز ازنو بسازم

شبیه احمقا باشم دوباره

** **

درام قصه از اینجا شروع شد:

از اون پس لرزه های شوم کم کم

کی و دیدی که خونه ش رو "گسل" بود

نپاشید  آخر  و آخر  نشد " بم"؟؟....

(۳)

عادت ندارم نازنینم زیر پا باشم

حتی اگر دلداده ی شخص شما باشم

حتی اگررستم بسازی ازمنو تاقرنها قرن

اسطوره پرمدعای شعرها باشم

عادت ندارم چتر باشم  توی قلبی ...که

وقتی که جایم نیست هرگز !نه! چرا باشم؟؟

تنها صدا می ماندو اندوهگین هستم

لعنت به تقدیری که باید بی صدا باشم

شاید نباید هاو...هی....ایکاش..بایدها

پس سهم من از زندگی این است ؟؟-تا باشم -

من بچه ی پایین شهرم من خودم هستم

وقتی خودم هستم چه حاجت ادعا باشم

**  **

من مرد رویایی تو شاید نبودم نه....

یعنی نمیشد -واقعا..من.. -با شما باشم؟؟؟

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388 و ساعت 21:24 |
                                       دختر ساحل وشیراز مثالی گل من !

                                      طعم لیمویی دریای شمالی گل من!

                                      اتفاقا به من -این غرب زده! -می آیی!!

                                       مشرقی حادثه ی فرض محالی گل من!

اتفاقی که مرا سمت غزل میکشد...و 

ساحلی تشنه که دریا به بغل میکشد...و

این چه رازی ست خدایا که مداما تن او 

عطرنارنج نشستست به پیراهن او

 دختر عطر ترنج  است  ودریا  پدرش        

 کاش ایکاش بیفتدنظرم در  درنظرش 

تا به جادوی نگاهش به تناسخ برسم

درمعمای تنش باز به پاسخ برسم....

توی چشمش شب شعریست که پایانش...نه!

توی هر حوزه و ارشاد فراخوانش.... نه!

حال (سعدی) نه عجیب است پریشان بشود

(منزوی )  از غزلش باز پشیمان بشود.....

                                                     ارتجاع است به فنجان و ورق روبزنم

                                                       قبله ی حافظی و آخر فالی گل من!

                                                  جنس مرغوب شرابی و پراز آتش و خون

                                                   مثل زمزم چه قدر ناب و حلالی گل من!

مثنوی جنگل گیسوی پریشانش...آی

یادوبیتی لب سرخ غزلخوانش....آی

مثل "الکل" کمکم کرد که حیران نشوم

غرق شب دربدری باشم و ویران نشوم

هرکسی هرچه دلش خواست به قلبم بزند

مثل باران بلا باشدو....نم نم.... بزند

وحشت از عاقبت جنگ صلیبی نکنم

کمکم کرد که: احساس غریبی  نکنم  ....

                                            توی تهران همه جا آهن وسیمان و غم است     

                                                  حسرت سبز من آه ای گل شالی گل من!

                                                    (((جانکندش موقه ته مره "تعمید " هاده!

                                                  "قارمرض چشمه" ی واری ته زلالی گل من!

                                                    ته چدوندی که خله سخته غریب

                                                    دس نامرد دوویی و....ننالی گل من!))) 

                                                    آخرین فرصت تکرار شدن سبز شدن

                                                    واسه این مرد پر از میل زوالی گل من!

 

سوژه ام باش که اسم تو مرامم بشود

خواب و آسایش و لبخند حرامم بشود

در قفس باشم و اما تو دعایم بکنی

"آسمان غزلم" باز  صدایم بکنی

هیجان غزلم به سقف امکان برسد

دفتر دربدری با "تو" به پایان برسد

                                          دخترساحل وشیراز مثالی گل من

                                         طعم لیمو...................                         

                                                                 

                    

 

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 و ساعت 10:39 |
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در پنجشنبه دهم بهمن 1387 و ساعت 11:50 |
"اون چيزي كه زياده بهونه س!"
باهات موافقم
چه فرق ميكنه؟ "توصفرمرزي" يه سرباز سياه به تورت بخوره!عكس بندازي وايميل بدي بستوني ياسرراه برگشت بشيني تو كافي نت دبير اعظم كرمانشاه ودلتنگي هات روچک كنيژ

تافراموشت نشه كفترجلدهمين تهران خراب شده اي
حتي مهمون نوازيه دور از تصور مردم اين شهرم نتونه پاگيرت كنه
مهم اينكه "يكي"باشه درست در آخرين لحظه اي كه نبايد_باز بهش فكر كني! يه وخ چش بازكني ببيني برگشتي وداري آدم برفي هاي ميدون نياورون نيگا ميكني

راستش آرامشو وقار بيستون معصوميت طاق بستان انرژي وحشتناكي كه تو بازاروكوچه هاي اين شهر مهمون نواز موج ميزنه
هيچكدوم نتونست مانع از نمايش فريم به فريم تصاوير گاه نامنظم و به هم ريخته از يك سال گذشته از جلو چشام بشه
خاطراتي كه تلخيه تهشون رو حتي شيريني نون خرمايي هاي بازارچه چارراهمدرس هم نتونست.....
تصاويري كه هركدوم توامان لبخند وزجررو به همراهدارن . عشق و نفرت..سردرد..تهوع...ديازپام..لورازپام...هرچي كه داروخونه چي نترسه و بده


آره شيدا
چه بهونه اي از اين بهتر؟؟!!
شايد توی پست بعد شروع كنم تموم اون خاطرات لحظه به لحظه با تموم آدماش رو تو همين سنگ صبور مرور كنم
از آدم !!هايي بنويسم كه...

**************                                 ****************                                 *******.


بوي اين اعتراض ها خاتون ازدل سفره باز مي آيد
شايد اين جمعه؟...ها؟؟؟شايد نه!شايد اين اعتصابها..شايد


بشكند فضاي تلخي كه گوشه اي از سياه "دشتي" شد
در اوين سرم به" شب" لعنت خاطراتي كه "زير هشتي "شد


من به  اين  جرم كه: خودم هستم دائما آي !!تحت تعقيبم
من همانم كه پوسترم...wantedddمن همانم همان سيبم


تكيه گاه شكسته ي بختم  توي  آغوش اتفاق افتاد!
دوستان! موريانه ها ! مرسي!!همت بس بلندتان آباد!!....


گشتاپو درخودم نفس ميزد و "مني" كه به سابه ام مشكوك.
جرج اورول"ترور شد آن شب با حمله ي انتحاري يك خوك

(۲)
من و حمزه كاظمي:

 .استادحافظ موسوي يه شعري داره كه اينجوري شروع ميشه:"ما5 نفر بوديم.."هروقت به حمزه فكر ميكنم حالم بهتر ميشه.شلید باید بیاید شاید دوس داشتم ابنو تو وب اون ببینم


چشم زيباي  تو  با  عينك دودي   ممنوع!
انقلابي كه در آن "كشف شهودي" ممنوع


باز  كابوس  هزاران  د ر بسته  در  من
خواب آن پنجره اي را كه گشودي ممنوع


دل سلول  ترك  خورد   ومردي ميمرد
با صدايي  كه: " ملاقات بزودي ممنوع"


تن  من  شعر سياه  و تن  تو شعر سپيد
هر چه را خواندم وخواندي وسرودي ممنوع


مرد "هاشور"زده چشم به آبي ها داشت
مثل احساس  بلم  بر تن رودي  ممنوع!!


خوب من! مسئله اي نيست نبودن بودن!!
"وقتي از اول اين قصه نبودي " ممنوع!!

 

 

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در شنبه سی ام آذر 1387 و ساعت 2:22 |
نقداتفاق مهمی که ..نمی افتد!

 وقتی به آدمایی که دور بر واژه مظلوم نقد می پلکن نگاه میکنی میبینی عمدتا آدمایی هستن که حرف خاصی تو حوزه ادبیات ندارن.

 .آدمک هایی که با پناه گرفتن در سایه ی پتانسیل این علم فقط دوست دارن دیده بشن به هر قیمتی!! فقط باشن دیده شن و احیانا کلمه استاد!!! بتونه عقده های سالهای ... رو تسکین بده.

 حدیث : من نقد میکنم پس هستم!!

 آدمک هایی که قایم شدنه پشت پوپرو یونگ و دریدا و هایدیگرو.... خطابه خوندن واسه یه عده جوون کم مطالعه مثل من واسشون خیلی خیلی راحت تر از نوشتن یه کار موفق دو سطریه! جالب اینجاست که تعداد معدودی پیرزن و بیوه ی مادر مرده معمولا .... این وسط حالا اتفاای دیگه ای هم می افته که بقول همین حضرات از منظر روانشناسی!!! قابل بحث و تعمقه!! مثلا "جنبش لرزونک "و لابی پارک و قهوه خونه ی باقر!!!!

 آره نقد خیلی خوبه. در این شکی نیست اصلا یه دنیای متفاوت با اثره مورد نقده وچه بسا آثار جاودانه ای که در حاشیه (پاورقی ) متن به دنیا میاد و باعث مانایی اثر وصاحب اثر میشه

نقد هنره ومنتقد آرتیست احمد شاملو...بابک احمدی.....پروین سلاجقه.....

دیگه؟؟؟ چندتا؟؟؟ مسلما به این مجموعه میشه اما خیلی نمیشه اضافه کرد.حالا بیاین بشماریم آدمایی رو که این عزیزان رو به شاگردی هم قبول ندارن.

 من خودم دم دستم یه سطل آشغال پر !! از ین اساتید دارم که الان مدت هاست دم در گذاشتم شون اما مامورهای شهرداری هم حاضر به بردنشون نیستن!!!

"شعر" اتفاق مهمتری که....می افتد؟؟

 میگن "واسه شعر تعریف جامعی وجود نداره" همین عبارت کذایی شده نون دونیه خیلی ها تا هر کاری که دلشون میخواد با ادبیات بکنن.

 بقول مراجع : مسئلة! : چطور واسه خود "تعریف " یه تعریف کامل جامع وجهانشمول داریم؟؟؟

 حالا..یه عده از این حضرات شاعر!! دستشون به جایی بند نیست میان یه مدت دست وپا میزنن و عرض خود میبرن و... یا شوهر میکنن یا زوجه اختیار میکنن وبه لطف خدا شفا میگیرن!! اما یه عده به لطف صدارتی ...وزارتی...میزی ...توی یه انجمنی.. نشریه ای... –اداره اطلاعاتی ... انجمن مثلا اسلامی _جایی ..خلاصه تعداد دوستای شاعری که باهاشون در ارتباطن زیاده اینها معتقدن آب هرچه گل آلودتر حالش بیشتر

نه زیاد هم اینطور نیست!! بیاین تموم تئوری های آسمانیتون رو رو بروی علم ارتباط شناسی بذارین . علمی که زبان شناسی-روانشناسی-فلسفه و... همه وهمه زیر مجموعهء اونن. حاضرین باهم یه گفتمان محترمانه ذر این باره داشته باشیم؟؟

 یک نکته از ین معنا گفتیم و همین باشد!!!

 ******* ***** *******

 (1)

 به تو که فکر میکنم درخت میشوم

 و....برج های نیاوران دیگر

دور از دست رس نیست

 (2)

 آب در یا پایین رفته است

 شکی نیست شکی نیست

 " تو "

چشم هایت را از ماه برداشته ای

 **** *** ********

(۳)

خونه از وقتی تورفتی مثه دل ب ِگل نشسته

 مثه دل گُلای باغچه  همشون زردن و خسته

 خونه از وقتی تو رفتی مثه داغه روی سینه

 نقطه ی مبهم احساس ... تلخیه سفره همینه

 خونه ؟نه! قطعه ی "دشتی" واسه آغاز شکفتن

 نت به نت...واژه به واژه...خطرات زرد رُستن

 خونه بی تو یه ترانه س توی بنبست سرودن

 زنگ هر خاطره ی بد... ....زجر تکراری بودن

 تو که رفتی نازنینم همه از من دل بریدن

 روزای قشنگ اممید سمت مغرب پرکشیدن

تو که رفتی بوی بارون دیگه عطر دلخوشی نیس

 یاس کنج سردری مون دیگه پابند کسی نیس.........

**

 خونه!نه! سوهان روحه بی تو این بنای معصوم

 تلخیه زهر مکرر واسه من _ خسته ی محکوم _

 **

 میدونم فایده نداره....... شده اشکم یه بهونه

 تا دلت شاید بسوزه واسه من نه! واسه خونه

 (دلتنگی ها –وارش وا- 83)

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در شنبه بیست و پنجم آبان 1387 و ساعت 16:32 |
این جا کابل................

هیچکس

                -هرگز-

ندانسته آفتاب از کجا طلوع میکند

دلتنگی هایم را با دستان آفتاب در دریای خورشید میریزم

که میدانم

بیگمان

حتما

در ایران غروب خواهد کرد

   *** ***            ******

راستش دوام نیاوردم

بذارین صادقانه اعتراف کنم و دوستام!!!!!!!حالا با اطمینان برن بشینن وبگن فلانی اعتیاد داره! اون هم در حد تیم ملی

خداوکیلی فکر نمی کردم با یه بار تجربه کردن اینطور خرابش بشم نتونم ولش کنم!!

لامذهب   از کرک ونورجیزک و...بد تره این "آزادی "

دفعه اول که مهمون یکی از بچه های سالار تلوزیون "طلوع" بودم فکر کردم یه برگ از تقویم عمرمه که تو کابل ورق خورد مثه همون برگی که تو جشنواره نوشهر یا مثل قضیه کثیف سعیدی و اتی

از هیرات رفتم واز  نیمروز برگشتم.....

اما....

اما......

خوش بحال اونایی که آزادی بیان دارن خوش بحال تر اون هایی که آزادی پس از بیان دارن!!

اینجا کابل

کنار مسجد پل خشتی با مرسدس بنز مدل۲۰۰۴سه میلیونی!! میخوام برم یه جایی که اگه اشتباه نکنم بهش میگن سی دی-سینتر!!

لعنت به این کیبورد اجقوجق!!!

راستی وقتی با لهجهء ناز (کهی) ی خودم حرف میزنم بهم میگن هی "وطن دار" چرا سوسولی حرف میزنم!!

حالا تصور کن حضرت استاد اگه بیاد اینجا میتونه بگه من" پوپر" م  

"پوپر" گفتم اگه بدونین دکتر سروش رو اینجا کلی قبول دارن ویکی از ارکان دموکراسی نوینشون بر اساس اندیشه های ایشونه

حالا هی تلویزین تمدن خودشو جر بده که غسل حیض اینطوریه و احکام شب جمعه اونطوری

شب دور هم جمع میشیم وشعر وترانه میخونیم ومن آخر شب یادم میافته که چقد تو ایران دلم واسه یکی  تنگه

اینجا بدی آدما یادم میره...اونایی که نمک خوردن ونمک دون شکستن...اونایی که واسه یه صندلیی یا شنیدن کلمهء:"استاد "حاضر ن...

افغانستان با تمام کم کاستی هاش اینقد مهمون نواز وپاکه که من  فقط بدی های خودم اذیتم میکنه

هزار تومان رو با  ۵۰  افغانی چنج میکنم میگم: " مادر کسانی که با مملکتم با من مردمم وآزادیمون جنایتکردن خر........"

آمریکایی ها ماهن !بخدا اگه عمو طالبان بذاره اون ها کار زیادی اینجا ندارن وبهانه یی واسه موندن

هر کاری لازم بوده کردن

 بعضی ها تابع ظلمن والله

تو مزار شریف یه جندقی هست که کار های بزرگی میکنه!! من اونجا آرزو کردم هرچی دیکتاتور وظالم وجنایتکار تا سال دیگه بمیره!! اون وخ یک کیلو گندم میپاشم و یه کفتر سیاه ول میکنم تا اوونم سپید شه و.....

نا مرد های دورو رم نترسن!! واسه اون ها دعا کردم

با جابر آشناشدم  دانشجویی که میخواستن تو اوین خودکشیش کنن!!!!(کی ش رو نگفت)واسه اون هم دعا کردم(اینروزا حس مثبت شدن داره منو... ه میکنه)

میخواست پناهنده شه اما سفارت آمریکا اصلا نیگاش هم نمیکرد ازبس ایرونی ها تقاضا دادن اون ها قاط زدن!! 

نمیدونم کی بر میگردم یا اگه بر گردم میتونم  خماریشو تحمل کنم یا نه

راستی هنوز اینجا نتونستم ظفر علیزاده شاعر و دوست خوب وبلاگیم رو پیداکنم راستش تنبلی ازخودمه!! خوب شد یادم افتاد!

بیبینم اتفاق تازه ایی جدیدا اونطرفا نیوفتاد که؟؟؟ اتفاقی که نشه به بن لادنی..استکبار جهانی و...بسبت دادو دنبال یه پا یگردین ؟؟ مثلا :خانه ترانه ایی تعطیل شه ...صدایی ظبط شه یه پیر مرد با یه پیره زن.... یا یکی بره تو وبلاگ ها به اسم تیر داد چیزی بنویسه یا یکی پشت دوسای آس ش حرفی زده باشه

چه میدنم  خلاصه چیزی که دوستا بخوان یه جوری به من ربط بدن تا اموراتشون بگذره و کمبود شخصیتشون جبران

خلاصه حاجی پایه اس

انگاری((کردیت ام ))داره ((خلاص))میشه تا بعد

اونایی که دوسم دارین : دوستون دارم

اونایی که دوسم داشتین :میخوامتون

اونایی که دوسم ندارین و میخوایین سر به تنم نباشه :خیلی نامردین !!! شوخی کردم !شما ره هم ای لاوی یو

 

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در پنجشنبه هجدهم مهر 1387 و ساعت 10:4 |

سلام

 لطفا درمورد خانه ترانه ازمن سوال نکنید من هم مثل خیلی ها فقط  وفقط مهمان بودم و انجام وظیفه کردم وبقیه حرفها را بحساب لطف مدیریت محترم حوزه هنری ومسئول محترم آفرینش های ادبی بذارین

انشاالله که دوستان موفق باشن

شاید  اگر این حرفای خله زنکی ادامه پیداکرد -که ایشالله نکنه - یک پست درمورد چگونگی تولد خانه ترانه مفصلا نوشتم

اما درمورد چاپ مجموعه ای از بچه های ترانه استان : کار های مقدماتیش به لطف خدا انجام شد ودوستانی که جا موندن فقط تا 31 شهریور وقت دارن تا کارهاشونو به خانوم الهام قریشی تحویل بدن.

نکته:

این روز ها که آدم کوتوله ها ی از چاله میدون دراومده  ترانه بلغور میکنن وفسیل های عقده ادیپ ی!! که فقط بلدن پیره زن های تاکسی برگشتی رو نقد کنن! منتقد شدن !!و استفراغ کرده های بارت و یونگ و هایدیگر و....نشخوار میکنن

بچه هایی که  سپید کار میکنن منو تحمل کنن تا  ببینم خدا دیگه چی میخواد!!

******       ******          **********

۱

صحبت از متنی بود که خودش را به چالش میکشید

ومن

به شعور جمعی اشاره کردم که از پایین به نوک یک برج نگاه میکردند

ومتن لبخند زد

به من

و...نفس راحتی کشید

****

چگونه ممکن است چیزی که در دستان توست دور از دسترس باشد؟؟

وقتی هر نت در خودش...

نور در خودش...

حقیقت در خودش....

هارمونیزه میشود

چرا واژه همینی نباشد که متن میخواهد؟؟

ومن همانی نباشم که زندگی

وتو.. همین که ما

****************************

۲

این روزها کارهایی مینویسم که

دوستشان ندارم

زیرا کارهای زیبایی بودند که ننوشتمشان

- نوشته های زیبایی بودند که دوستم داشتند

زندگی از دفترم

مکید

وترانه هایی که دوستم بودند

زندگی از لبهام... -

زیرا عزیز ترین دوستان من ازمن دورند

**

دیگر به هیچ کس امیدی نیست

به هیچ کس امیدی نیست

که شاعر برایند مردم ست

***

باید خودم را" لو" بدهم

برای زنده ماندن

وقتی نمانده .......

باید این فرم را به اداره ی پست تحویل داد

دیگر به اسطوره ها هیچ امیدی نیست

هیچ امیدی نیست

که خدا بزرگترین اسطوره هاست

َ****

این روز ها به اندازه ی تمام فریاد های مرده در گلو

با اسب های" میدان امام " عکس میگیرم

وهیچ.....

هیچ نمیگویم

هیچ نمی خواهم

که آزادی دلیل هبوط آدم بود

+ نوشته شده توسط مهران سجودیان در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت 0:48 |


Powered By
BLOGFA.COM